អ្នកសង្កេតការណ៍និយាយថា ទីក្រុងប៉េកាំងអាចនឹងឆ្លៀតឱកាសមិនទុកចិត្តកាន់តែខ្លាំងឡើងលើទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោន ហើយដាក់ខ្លួនឱ្យទៅកាន់តំបន់សកលលោកខាងត្បូងថាជាមហាអំណាចដែលមានស្ថេរភាពជាងមុន
នៅពេលដែលលោក ដូណាល់ ត្រាំ បានសំដៅទៅលើក្រុមប្រទេសសមាជិក G2 មុនពេលជួបជាមួយប្រធានាធិបតីចិន លោក ស៊ី ជីនពីង នៅប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូងកាលពីខែតុលា ការជ្រើសរើសឃ្លារបស់លោកត្រូវបានគេមើលឃើញយ៉ាងទូលំទូលាយថាជាការទទួលយករបស់ទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោនចំពោះទីក្រុងប៉េកាំងជាប្រទេសដែលមានប្រៀបជាង។
អ្នកសង្កេតការណ៍ការទូតបាននិយាយថា ពាក្យបច្ចេកទេសរបស់មេដឹកនាំអាមេរិកនៅពេលនោះមិនស័ក្តិសមសម្រាប់ការគណនាយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ទីក្រុងប៉េកាំងទេ។ ហើយបន្ទាប់ពី ប្រតិបត្តិការយោធារបស់អាមេរិកនៅវេណេស៊ុយអេឡា ប្រទេសចិនហាក់ដូចជាទំនងជាបដិសេធការពិភាក្សាណាមួយអំពី G2 ពួកគេបានបន្ថែម។
អ្នកវិភាគក៏បាននិយាយផងដែរថា ទីក្រុងប៉េកាំងនឹងឆ្លៀតយកប្រយោជន៍ពីការមិនទុកចិត្តកាន់តែខ្លាំងឡើងរបស់ពិភពលោកចំពោះទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោន ដោយបង្ហាញខ្លួនជាមហាអំណាចដែលមានស្ថិរភាព និងមិនជ្រៀតជ្រែក ជាពិសេសចំពោះ ប ណ្តាប្រទេស នៅភាគខាងត្បូងនៃពិភពលោក (Global South )។
សម្រាប់ប្រទេសចិន ប្រតិបត្តិការយោធារបស់សហរដ្ឋអាមេរិកនៅក្នុងប្រទេសវេណេស៊ុយអេឡាមានផលវិបាកកាន់តែទូលំទូលាយ នេះបើយោងតាមលោក Sun Chenghao អ្នកស្រាវជ្រាវនៅមជ្ឈមណ្ឌលសន្តិសុខ និងយុទ្ធសាស្ត្រអន្តរជាតិនៅសាកលវិទ្យាល័យ Tsinghua។
លោក Sun បានមានប្រសាសន៍ថា «ដោយសារកិច្ចសហប្រតិបត្តិការ និងច្បាប់លែងផ្តល់ស្ថិរភាពទៀតហើយ សកម្មភាពឯកតោភាគីក្លាយជាជម្រើសលំនាំដើមរបស់ទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោន»។ «G2 បានក្លាយដូចជាពាក្យប្រៀបធៀបនយោបាយ ជាជាងក្របខ័ណ្ឌសហគ្រប់គ្រងជាក់ស្តែងពិតប្រាកដ»។
គោលគំនិត G2 មិនមែនជារឿងថ្មីនៅក្នុងទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោនទេ។ នៅពេលដែលវាត្រូវបានស្នើឡើងនៅក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 2000 វាបានបញ្ជាក់ថា ទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោន និងទីក្រុងប៉េកាំងនឹងធ្វើការរួមគ្នាដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមជាសកល។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទីក្រុងប៉េកាំងបានរក្សាគម្លាតរបស់ខ្លួនជាយូរមកហើយ។ ជាឧទាហរណ៍ កាលពីខែតុលា ក្រសួងការបរទេសចិនបាននិយាយថា ខ្លួនស្វាគមន៍ចំពោះការទទួលខុសត្រូវជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិកក្នុងនាមជាមហាអំណាច ប៉ុន្តែនឹងតែងតែឈរនៅខាងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍។
ចាប់តាំងពីសហរដ្ឋអាមេរិកបានធ្វើការវាយឆ្មក់របស់ខ្លួនលើប្រទេសវេណេស៊ុយអេឡាកាលពីថ្ងៃសៅរ៍ និងបានចាប់ពង្រត់មេដឹកនាំប្រទេសនេះ គឺលោក Nicolas Maduro ទីក្រុងប៉េកាំងបានថ្កោលទោសទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោន ដោយចោទប្រកាន់ថាខ្លួនបានរំលោភលើច្បាប់របស់អង្គការសហប្រជាជាតិ និងអះអាងថាសកម្មភាពរបស់ខ្លួនបានរំលោភលើ «អធិបតេយ្យភាពរបស់ប្រទេសដទៃទៀត»។
ក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ ទីក្រុងប៉េកាំងបានគូសបញ្ជាក់ពីតួនាទីរបស់ខ្លួនក្នុងការ «ការពារធម្មនុញ្ញអង្គការសហប្រជាជាតិ» និង «ប្រឆាំងនឹងអនុត្តរភាព និងនយោបាយអំណាច»។
យោងតាមអ្នកវិភាគ ទីក្រុងប៉េកាំងអាចត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងចៀសវាងស្លាក G2 ខណៈដែលខ្លួនព្យាយាមលើកកម្ពស់រូបភាពរបស់ខ្លួនជាមហាអំណាចរដ្ឋដែលអាចទុកចិត្តបាន ជាពិសេសចំពោះតំបន់សកលលោកខាងត្បូង។
លោក Tony Zhao Xiuye អ្នកស្រាវជ្រាវមុនបណ្ឌិតនៅមជ្ឈមណ្ឌលស្តីពីប្រទេសចិនសហសម័យ និងពិភពលោកនៅសាកលវិទ្យាល័យហុងកុង បាននិយាយថា ការសម្រេចចិត្តឯកតោភាគីរបស់សេតវិមានក្នុងការឈ្លានពានប្រទេសវេណេស៊ុយអេឡា បានធ្វើឱ្យប្រទេសចិន «មិនសូវ» ទទួលយកគំនិតនេះទេ។
លោកបានបន្ថែមថា «ដោយពិចារណាថាលោកប្រធានាធិបតី Trump មិនបានជូនដំណឹងដល់សភាអំពីសកម្មភាពយោធានៅក្នុងប្រទេសវេណេស៊ុយអេឡាទេ នោះគ្មានទំនុកចិត្តអ្វីទាំងអស់នៅលើភាគីចិនថាសហរដ្ឋអាមេរិកនឹងសម្របសម្រួលជាមួយចិនលើគំនិតផ្តួចផ្តើមសកលសំខាន់ៗណាមួយក្រោមការរៀបចំណាមួយឡើយ មិនថានៅក្នុងកិច្ចប្រជុំ G2 ឬអ្វីផ្សេងទៀតនោះទេ»។
«ប្រទេសចិនមិនដែលលើកកម្ពស់ក្របខ័ណ្ឌអភិបាលកិច្ចសកលណាមួយដែលត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយមហាអំណាចមួយ ឬមួយចំនួននោះទេ»។
លោក Zhao បានហៅគោលគំនិតនៃវិស័យឥទ្ធិពលថា «ហួសសម័យនៅក្នុងពិភពលោកសកលភាវូបនីយកម្ម» និង «ប្រឆាំងនឹងផលប្រយោជន៍នៃភាគខាងត្បូងសកលដែលកំពុងកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស»។
